Suriname

Suriname

  • € 150,00 Gedoneerd
  • € 10.000,00 Doelstelling
  • 1 Donateurs
1.50% opgehaald

Over de campagne

In de binnenlanden van Suriname ligt het eiland LAWA de christenjongeren uit dit gebied die tot de Wayana’s behoren gaan op 12 jarige leeftijd naar het internaat in Maripasoula (Frans Guyana) om hier onderwijs te ontvangen. Omdat er geen begeleiding is voor deze Wayana jongeren op het internaat zijn de verleidingen en gevaren voor jongeren groot. Jongens die op school grote moeite hebben met het halen van goede cijfers, zien leeftijdsgenoten snel geld verdienen en dus status verwerven door drugshandel of het illegaal zoeken naar goud.

Meisjes missen hun ouders en zoeken genegenheid bij verkeerde jongens/mannen. En worden met 12, 13 jaar moeder. Ouders durven hierdoor met name hun dochters niet meer te laten studeren. Om deze jongeren te begeleiden en bijbelsonderwijs te geven is Anneke Kempeneers uit Voorthuizen zich aan het voorbereiden voor haar uitzending als begeleider. De planning is dat rond maart 2018 de uitzending zal plaatsvinden.

hoofdstadParamaribo
 taalofficiële taal; Nederlands
 inwoners585.824
 oppervlakte163.820 km²
 levensverwachting71 jaar
 religieReligie, Christendom 48,4%, Hindoeïsme, 22,3%, Islam, 13,8%
 kindersterfte32/1000
 HIV besmetting1,1%
Anneke Kempeneers
Anneke KempeneersSuriname

Even voorstellen…

Mijn naam is Gregory, ben 15 jaar en woon in een klein dorpje in de jungle van Suriname. Ik woon in een houten huis op palen. Toen ik klein was had het huis een bladerdak, maar een paar jaar geleden heeft mijn vader golfplaten gekocht. Ons huis heeft geen kamers maar ik heb wel een eigen plekje: die blauwe hangmat is van mij. Oma slaapt in die rode hangmat. Mijn oom en tante slapen hier niet, zij hebben een eigen huis op het erf gebouwd.

Naast ons huis staat een hut zonder muren, waar mijn moeder eten kookt. Soms helpt mijn zusje haar met het schillen van de cassave knollen voor het bakken van ‘brood’ en dan ga ik met mijn vader vissen of jagen.

De vakantie is bijna voorbij. Morgen brengt mijn vader me weer naar het internaat in Maripasoula. Maripasoula is een groter dorp verderop aan de rivier. Mijn vader heeft pas een nieuwe boot gebouwd. De buitenboordmotor heeft wel 60 pk. Zal een lekker tochtje worden!

Ik ga mijn familie wel missen. Vooral mijn broertje! Hij vindt mij heel stoer en wil van alles van mij leren. Ik zie ze over een maand pas weer. Vooral in het weekend mis ik hen. Thuis ga ik op zondagmorgen altijd naar de kerk, maar ja, in Maripasoula valt er niet zoveel te beleven.

Mijn vriend woonde eerst ook in het internaat. We zaten in dezelfde klas op school. Maar hij studeert niet meer. Hij is vaak dagen, soms weken weg. Hij is ‘pakketbezorger’. Maar dat moet je niet verder vertellen, want de politie mag dit niet weten. Het verdient wel goed, iedere keer als ik hem zie heeft hij iets nieuws: nieuwe sportschoenen, mooi horloge.

Ik wil eigenlijk ook wel van school af en geld verdienen. Maar mijn vader zegt dat ik mijn schoolopleiding af moet maken. Pfft, nog 2 jaar. Nog 2 hele jaren in het internaat, zonder familie en vrienden.

Mijn naam is Anneke Kempeneers, ben 34 jaar en woon in het Veluwse dorp Voorthuizen. Ik woon in een appartement. Mijn huis heeft een woonkamer met open keuken, een slaapkamer, badkamer, toilet en een logeerkamer. Ik woon hier alleen.

Na de basis- en middelbare school heb ik door de jaren heen 3 opleidingen gedaan en een heel aantal cursussen gevolgd. Ik werk al 13 jaar in de gezondheidszorg en aan het einde van iedere maand krijg ik salaris op mijn rekening gestort. Daarvan koop ik alles wat ik nodig heb in de dichtstbijzijnde supermarkt.

Veel van mijn vrienden wonen op loop of fiets afstand. Maar als ik mijn familie wil bezoeken pak ik de auto.

Mijn leven in Nederland is bijna voorbij. In juni vertrek ik voor 3 maanden naar Roemenië voor een cursus kinderevangelisatie van CEF/IKEG. Daarna hoop ik nog 3 maanden naar Frankrijk te gaan om de Franse taal te leren. In maart volgend jaar hoop ik naar Maripasoula te verhuizen.

Waarom mijn baan, huis, leven in Nederland opgeven?
In de loop van de jaren legde de Heere een verlangen in mijn hart te mogen werken in Zijn Koninkrijk. In 2015 maakte ik een kleine rondreis door Suriname en maakte zo kennis met verschillende zendingswerkers, projecten en organisaties. Ook een zendingsechtpaar die werkzaam is onder de Wajana-Indianen in de jungle nodigde mij uit. Zo leerde ik Gregory kennen. De kerkleiders uit het dorp vertelden dat veel jongeren hun school in Maripasoula niet af maken en schimmige baantjes aannemen. Ouders weten niet wat ze moeten doen: hun kind naar school in Maripasoula sturen met het risico hen kwijt te raken? Of hun kind thuis houden en ze de mogelijkheid om te studeren onthouden?

Het dilemma van de ouders en de moeilijke situatie waarin de jongeren moeten studeren lieten mij niet los. God liet me d.m.v. Handelingen 1:8 zien dat ik geroepen werd de jongeren in Maripasoula te helpen. Ik hoop en bid dat mijn huis een ontmoetingsplaats voor de jeugd mag worden waar naast het doen van gezellige activiteiten en het geven van praktische steun ook de Bijbel open gaat. Bidt u mee?

Stichting Kimon

  • Laan van Westenenk 12, 7336 AZ Apeldoorn
  • 085 0407610
  • info@kimon.nl