Usha
Mijn jeugd bracht ik door in Rangpur, Bangladesh, samen met mijn vader, moeder en zussen. Door de armoede thuis was het voor mijn ouders moeilijk om goed voor mij te zorgen. Daarom woon ik sinds januari 2025 in het Samaritan Children Home.
"Voor hen is Samaritan Children Home meer dan een plek om te wonen. Het is een thuis waar zij weer vooruit kunnen kijken."
In 1989 namen David en Namita Halder zes straatkinderen op in hun gehuurde woning, omdat zij hen niet aan hun lot wilden overlaten. Toen er meer kinderen kwamen, huurden ze een tweede huis. Vrienden hielpen mee met eten, kleding en schoolgeld. Zo ontstond Samaritan Children Home.
Ruim 35 jaar later wonen er honderden kinderen. Sommigen zijn wees, anderen hebben nog één ouder of komen uit gezinnen waar de armoede zo groot is dat thuis opgroeien niet meer mogelijk is. Voor hen is Samaritan Children Home meer dan een plek om te wonen. Het is de plek waar ze opstaan, naar school gaan, samen eten, spelen en huiswerk maken. Waar volwassenen zijn die naar hen omzien en waar ze weer vooruit kunnen kijken.
Veel van deze kinderen zouden zonder hulp weinig kansen hebben op onderwijs of een stabiele toekomst. In Samaritan Children Home ontvangen zij onderdak, verzorging, onderwijs en een christelijke opvoeding.
Kinderen horen iedere dag uit Gods Woord en maken kennis met de Heere Jezus Christus.
Kwetsbare kinderen ontvangen onderdak, voeding, zorg en persoonlijke aandacht.
Kinderen krijgen de kans om zich te ontwikkelen en zich voor te bereiden op een zelfstandig bestaan.
Jongeren worden toegerust met vervolgonderwijs, vaktraining en praktische vaardigheden.
In Samaritan Children Home wonen bijna 400 (half)wezen en kinderen uit zeer arme gezinnen. Kinderen die anders grote kans zouden hebben rechtstreeks in de goot te belanden, ontvangen hier onderdak, eten, kleding, onderwijs en een christelijke opvoeding. De dagen hebben een vast ritme van school, gezamenlijke maaltijden, ontspanning en gebed. Voor kinderen die veel onrust hebben meegemaakt, geeft die regelmaat houvast. De verzorgers kennen de kinderen goed. Ze leven met hen mee, helpen waar nodig en leren hun verantwoordelijkheid te nemen. Het doel is de kinderen zo op te voeden dat ze uiteindelijk op eigen benen kunnen staan en dat in deze door de Islam gedomineerde maatschappij straks goed opgeleide en toegeruste christenjongeren instromen.
Het belangrijkste doel is om kinderen alles te geven wat zij nodig hebben om zich goed te ontwikkelen. Naast voedsel, onderdak en kleding krijgt daarom ook onderwijs hoge prioriteit. Samaritan Children Home Primary en High School biedt de kinderen onderwijs vanaf de playgroup (kleuterschool) tot grade 10 (laatste klas van het voortgezet onderwijs). Voor de meisjes die niet goed kunnen leren is er vakonderwijs in de vorm van een naaiproject. Hier leren zij dameskleding te maken voor vrouwen uit de omgeving. Voor de jongens met leerproblemen is er het mechanisch opleidingscentrum waar ze onder andere leren lassen, frezen en boren. De opleiding duurt een jaar en wordt gegeven in kleine groepjes zodat er meer tijd en aandacht aan deze jongens gegeven kan worden.
Goed onderwijs geeft kinderen de mogelijkheid om de cirkel van armoede te doorbreken. Met een diploma of een vakopleiding kunnen zij later op eigen benen staan en zelf in hun levensonderhoud voorzien. Veel oud-bewoners werken inmiddels als docent, verpleegkundige, ondernemer of computertrainer. Sommigen keren terug naar Samaritan Children Home om er zelf te werken. Een mooi voorbeeld is Romeo Ashu Das. Hij groeide op in Samaritan Children Home en werkt er tegenwoordig als computertrainer. Zo helpt hij andere kinderen en jongeren om zich voor te bereiden op hun toekomst.
De meeste kinderen die in Samaritan Children Home wonen, hebben een islamitische, boeddhistische of hindoeïstische achtergrond. Slechts een enkeling is christen. Hier komen de kinderen in aanraking met het Evangelie. Elke dag wordt begonnen en geëindigd met een samenkomst in de kapel op het terrein van Samaritan Children Home waarbij samen gezongen, gebeden en uit de Bijbel gelezen wordt. Oudere kinderen vervullen om de beurt diverse taken bij deze samenkomsten en leren zo ook het Evangelie uit te dragen.
Samaritan Children Home ontvangt geen steun van de overheid en is volledig afhankelijk van giften. Kimon biedt onder andere steun in de vorm van een sponsorproject. Wilt u meer weten over het sponsorprogramma of zoekt u een sponsorkind? Kijk dan op de pagina Sponsorkinderen.
Kimon heeft geen eigen veldwerker in Bangladesh. Wel is er regelmatig contact met David en Richard Halder, die verantwoordelijk zijn voor Samaritan Children Home. Via gesprekken, rapportages en bezoeken houden we zicht op de voortgang van het werk en de besteding van de ontvangen sponsorgelden.
Hoofdstad
Dhaka
Inwoners
166.280.712
Taal
Bengaals
Oppervlakte
143.998 km²
Religie
Islam: 89,5%
Hindoeïsme: 9,6%
Kindersterfte
45/1000
Levensverwachting
70 jaar
Mijn jeugd bracht ik door in Rangpur, Bangladesh, samen met mijn vader, moeder en zussen. Door de armoede thuis was het voor mijn ouders moeilijk om goed voor mij te zorgen. Daarom woon ik sinds januari 2025 in het Samaritan Children Home.
Mijn vader, broer, zus en ik woonden samen in Bandarban, Bangladesh. Omdat mijn vader door geldgebrek niet goed voor mij kon zorgen, ben ik sinds februari 2025 opgenomen in het Samaritan Children Home.
Mijn moeder, broer, zus en ik woonden in Bandarban, Bangladesh. Vanwege de armoede thuis was het voor mijn moeder niet mogelijk om goed voor mij te zorgen. Sinds januari 2025 woon ik daarom in het Samaritan Children Home.
Ik woonde samen met mijn vader en moeder, broers en zussen in Bandarban, Bangladesh. Door de armoede konden mijn ouders niet goed voor mij zorgen en nu woon ik sinds januari 2025 in het Samaritan Children Home.
