Gerda Klaver

Gerda Klaver

Gerda Klaver

Gerda Klaver

Over de missie
‘En zij uitgegaan zijnde, predikten overal, en de Heere wrocht mede en bevestigde het Woord door tekenen, die daarop volgden. Amen.’ (Markus 16:20)

Met deze woorden is Gerda in 2003 als veldwerkster, vanuit de Nederlands Hervormde kerk te Elspeet, uitgezonden naar Guinee-Bissau. Om in dit straatarme en onderontwikkelde land aan de slag te gaan met gezondheidszorg en kinderevangelisatie. Nu bouwt ze aan project Jedidja in een land waar de nood en de onwetendheid groot is. Samen met vrijwilligers zorgt ze ervoor dat gehandicapte kinderen en hun omgeving zorg en begeleiding ontvangen.

Voorstellen
Mijn naam is Gerda Klaver. Als kleine meid werd mij, net als iedereen, wel eens de gevraagd: ‘Wat wil je worden als je groot bent?’ Steevast antwoordde ik dan: ‘Zendingszuster!’ En zendingsverpleegkundige is het geworden! Maar dat wordt je niet zomaar… de vraag is of de Heere dat ook zo wil, of dat Hij een andere weg voor je heeft. De Heere wil iedereen gebruiken om te werken in Zijn Koninkrijk, ieder met zijn eigen gaven. Maar wat is de plaats die de Heere je wijst? Is dat het van God vervreemde Nederland of een ander land?

De weg naar Guinee-Bissau
Voordat de Heere me naar Guinee-Bissau riep (2003), had ik al een hele leerschool in Nederland gehad. Ik heb de hbo-v gedaan en cursussen ontwikkelingswerk en kinderevangelisatie gevolgd. Ik wilde graag iets met deze kennis doen en bad God wat ik moest doen. Toen viel mij oog op een advertentietekst. Het paste precies bij mij: het werk was een combinatie van kinderevangelisatie en verpleegkunde. Op dat moment werkte ik als verpleegkundige op een chirurgische afdeling, gaf één dag in de week gezondheidskunde op het voortgezet onderwijs en was als vrijwilliger betrokken bij asielzoekers en de zondagsschool.

Kennisoverdracht
Ik wist niet eens waar Guinee-Bissau lag, toen ik de advertentie onder ogen kreeg. Maar ik wist wel welke ervaring ik inmiddels had en welk werk bij me paste, omdat ik daarvoor geschikt gemaakt was. Het overbrengen van kennis heeft mij altijd aangetrokken. Leer het anderen, dan kunnen ze het zelf. Hierbij denk ik aan de school, aan het naaiwerk met asielzoekers, aan het leiden van de kinderclub in ons dorp, waar ook weer anderen opgeleid werden. Aan de leerlingenbegeleiding in het ziekenhuis. En nu… aan de gezondheidswerkers en moeders uit de dorpjes van Guinee-Bissau, aan wie ik mijn kennis mag overdragen over gezondheid en ziekte. Maar ook denk ik aan de jongeren, die ik Bijbelverhalen leer vertellen op de kinderclub.

Mijn kinderen
‘Laat de kinderen tot Mij komen’.
Graag wil ik gehoor geven aan deze opdracht die Jezus Zelf aan Zijn discipelen gaf.
In Foia (een plattelandsdorpje) woonde ik met mijn ooms en tantes. Want elke oudere persoon noem je tiu of tia. Ik heb er nieuwe broers en zussen gekregen en ook kinderen: ‘Li i bu fiju, hier is je kind.’ Met verschillende kinderen krijg je een speciale band, omdat ze erg ziek zijn geweest of om een andere reden. Zoals ‘mijn’ kinderen in Enxude, die bij een natuurgeneesdokter wonen, maar wel mee mogen naar de kerk. En wat zijn ze blij als ze met me mee mogen! Ook Etie woont daar, zij heeft een soort reuma, waardoor ze erg veel pijn gehad heeft. Gelukkig mag het beter met haar gaan en kan ze nu helpen bij het werk. Ook mag ik zeggen dat het beter gaat, omdat ze de Heere Jezus lief heeft leren krijgen. In 2009 is ze gedoopt. En Quedele (25 -04-2004)…was heel lang m’n zorgenkindje. Hij is 26 augustus 2011 overleden.

De eerste jaren
Sinds augustus 2003 mag ik werkzaam zijn in Guinee-Bissau. Eerst hadden we een kliniekje waar ik consulten deed. Daardoor had ik veel contact met de bevolking. Ook deed ik kinderevangelisatiewerk. Door de jaren heen kwam ik heel wat nood tegen onder de bevolking. Ook onder de kinderen. Lichamelijke, sociale en geestelijke armoede. De kinderen met een handicap trokken met name mijn aandacht. Wie zorgt er voor hen? De familie heeft vaak geen tijd, geen ervaring en geen mogelijkheden om hen te helpen. Help degenen die geen helper hebben zegt Gods Woord (Psalm 72: 12.13). Door de jaren heen zijn veel kinderen met een handicap op mijn pad gekomen. Anderen zijn gegaan of moesten we door de dood verliezen. Verliezen …? Of heeft de Heere hen verlost uit hun lijden, omdat het Hem goed dacht enkelen van dezen bij Zich te hebben?

Stemloze hulpvraag
Domingos, Nildi, Glode, Buassat, Manel, Male, Dabana, Pana, Ngasumba, Biomande, Fadul, Famaquea, Zico, namen van kinderen die bij project Jedidja geholpen worden. Voor u vreemde namen, maar voor mij hebben ze een gezicht. Het zijn kinderen of jongeren met een beperking. Niet kunnen horen, niet kunnen lopen, niet kunnen praten, problemen met de ogen, epilepsie en ga zo maar door. Zo zijn er velen die, omdat ze niet mee kunnen helpen en niet kunnen werken, als nutteloos worden gezien. Ze worden veracht. De allerkleinsten hebben het risico om weggeworpen te worden.

Voor deze kinderen met een handicap mag ik zorgen. De Heere heeft, al toen ik jong was, het verlangen gegeven om te mogen zorgen voor anderen die het veel minder hebben. Daarom ben ik verpleegkundige geworden en daarom ben ik les gaan geven en een opleiding gevolgd om mijn bevoegdheid te krijgen. Dit alles heeft ertoe geleid dat ik nu mijn werk beter kan doen. Een groot deel van mijn werk bestaat uit het trainen van vrijwilligers om de kinderen met een handicap te bereiken en te helpen.

Vanwege bezuinigingen in Nederland toentertijd, heb ik veel tijdelijk werk gedaan. Een paar jaar ervaring opgedaan in de psychiatrie, een paar jaar in de thuiszorg (o.a. met gehandicapte kinderen) en later in een algemeen ziekenhuis. Al deze ervaringen zie ik achteraf als Gods Hand die mij leidde en voorbereidde om Zijn werk in Guinee-Bissau te mogen en te kunnen doen. Ook bij IKEG heb ik onderwijs gevolgd om in Nederland kinderevangelisatiewerk te doen. Bijzonder leerzaam voor mijn persoonlijke geloofsleven en nu deze toerusting te gebruiken in de gesprekken en bij het kinderevangelisatiewerk hier in Guinee-Bissau.

Tenslotte
Door de vrijwillige medewerkers van het project mogen velen in aanraking komen met Gods Woord en met het zaligmakende verlossingswerk van Jezus Christus. Niet altijd is er de mogelijkheid voor, maar we mogen bidden dat de Heere Zelf deuren opent, zodat we de mogelijkheid krijgen om van Hem te getuigen. Wilt u daarvoor bidden?

Kolossenzen 4: 2-6 Houdt sterk aan in het gebed, en waakt in hetzelve met dankzegging: Biddende meteen ook voor ons dat God ons de deur van het Woord opene, om te spreken de verborgenheid van Christus, om welke ik ook gebonden ben; opdat ik dezelve moge openbaren, gelijk ik moet spreken. Wandelt met wijsheid bij degenen, die buiten zijn, de bekwamen tijd uitkopende. Uw woord zij te allen tijde in aangenaamheid, met zout besprengd, opdat gij moogt weten, hoe gij een iegelijk moet antwoorden.



Stichting Kimon

  • Laan van Westenenk 12, 7336 AZ Apeldoorn
  • 085 0407610
  • info@kimon.nl

IBAN: NL70 RABO 0157 5187 44

ANBI Status

Stichting Kimon is door de Belastingdienst aangewezen als ‘Algemeen Nut Beogende Instelling’ (ANBI). Dit houdt in dat uw giften aan Stichting Kimon zijn vrijgesteld van schenk- en erfbelasting. Een gift is fiscaal aftrekbaar. Het voordeel van schenken aan ANBI’s is dat de gift geheel of gedeeltelijk in aftrek gebracht kan worden op het belastbaar inkomen.

Download:
Overeenkomst periodieke gift

Nieuwe veldwerkers

  1. Familie Blok
    156 dagen resterend
  2. Hans en Gerrie Kasbergen
    156 dagen resterend
  3. Marianne Janse
    156 dagen resterend
  4. Mirjam Marijs
    156 dagen resterend